Home » Blog » Zelfstandig solliciteren met een Jobcoach

Zelfstandig solliciteren met een Jobcoach

Gepubliceerd op 21 augustus 2020 om 14:11

In eerste instantie zag je niets aan haar. Dat was vaak ook het probleem, mensen verwachten te veel van haar omdat ze er zo gewoon en normaal uitzag.

Maar ze was niet zoals iedereen, ze vond het moeilijk om zich te uiten en begreep lang niet altijd wat er van haar verwacht werd. Het liefst was ze alleen in haar eigen vertrouwde huis met haar eigen vertrouwde spulletjes. Of in een baan waar ze precies wist wat ze moest doen. Het liefst plande ze van tevoren wat er elke dag zou gaan gebeuren. Maar als er dan iemand onverwacht aanbelde, stoorde dat haar al. Behalve natuurlijk als het van tevoren was afgesproken. Dat er bijvoorbeeld om 11.00 uur iemand zou komen. Dan was het wel weer lastig als dat niet precies om 11.00 uur gebeurde.

Meestal gebeurde er toch iets anders

Het leven was helemaal niet zo moeilijk maar andere mensen konden het soms zo moeilijk maken door onverwachte dingen te doen of dingen anders te doen dan afgesproken. Daarom vond ze hulp wel prettig, mits goed afgesproken, natuurlijk. Eigenlijk kon ze best veel zelf als het maar op haar geordende manier kon gebeuren. Maar ja, meestal gebeurde er dan net iets anders dan dat zij had afgesproken of als zij had verwacht. Bijvoorbeeld dat ze lang moest wachten bij een afspraak, of dat er geen lepeltje bij de koffie zat, of juist wel als ze dat liever niet wilde. Of dat er iemand anders kwam dan ze hadden afgesproken.

Ze was tenslotte niet gek!

Ze begreep niet waarom mensen altijd zo veranderlijk waren en zo inconsequent. Dat vond ze maar lastig en haar jobcoach begreep dat gelukkig goed. Hij hielp haar om er mee om te gaan. Beter dan de vorige jobcoach. Die wilde alles voor haar doen omdat er altijd wel iets onverwachts gebeurde. Dat was wel lief, maar dat wilde ze liever niet. Ze was tenslotte niet gek! Ze kon het best zelf als ze maar goed voorbereid was en als het dan echt helemaal uit de hand liep kon ze altijd nog wel vragen of haar jobcoach wilde helpen.

 

Alles was geregeld

Vroeger, met haar oude jobcoach, hoefde ze haast niets te doen maar was ze nogal afhankelijk van wat die voor haar had geregeld. En dat was natuurlijk altijd anders dan dat ze hadden voorgesproken.

Als ze ging solliciteren was alles geregeld en wist ze nauwelijks waar ze naar toe ging. Geen wonder dat het zo vaak mis was gegaan.

 

Supermens

Dat was nu heel anders. Nu moest ze zelf zoeken naar passende banen, moest ze zelf contact opnemen met die organisaties en zelf een afspraak maken. Haar jobcoach keek wel over haar schouder mee, maar hij bemoeide zich er zo min mogelijk mee. Zo had ze inmiddels al geleerd dat in advertenties voor banen altijd allerlei eisen staan die niet allemaal nodig waren. Dus dat ze niet overal aan hoefde te voldoen. Dat maakte het een stuk eenvoudiger, want als je echt overal aan moet voldoen, moest je wel een soort supermens zijn.

 

Zelfvertrouwen

En door zelf te bellen, kon ze ook vragen welke eisen echt belangrijk waren en welke iets minder. Dat had ze vroeger nooit gedaan en ging ze altijd met een soort van schuldgevoel naar zo’n gesprek. Schuldgevoel, omdat ze wist dat ze echt niet overal aan kon voldoen en dus toch niet aangenomen zou worden en ieders tijd zat te verdoen. Maar ja, de afspraak was dan al voor haar gemaakt en dus ging ze maar. Nu ze het zelf had geregeld had ze veel meer zelfvertrouwen en bovendien had ze vooraf verteld wat haar beperkingen waren. Dat maakte zo’n gesprek veel prettiger en nuttiger.

 

Leren zelf doen

Of deze jobcoach haar beter begreep, of dat het kwam door de methodiek die hij gebruikt, ze wist het niet, maar het voelde beter. Die methodiek was Supported Employment, had hij verteld. En dan specifiek de Grondhouding. Mij best, het heeft mij prima geholpen. Door het zelf doen, met een blik over haar schouder, had ze wel weer een baan. Een echte, dus ook betaald natuurlijk.

 

En dat hij meestal te laat kwam, vond ze ook niet meer zo erg. Ze dacht soms wel eens dat hij het express had gedaan, om haar te leren dat het eigenlijk helemaal niet zo erg is.

Tja, ze vond het nog steeds niet leuk maar ook niet meer zo erg. 

 

Nico Pijnacker Hordijk


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.